Χάρις Αλεξίου | Τo επίσημο e-shop (!)

To site της Αλεξίου είναι ομολογουμένως από τα πλέον up-to-date. Προστέθηκε λοιπόν και e-shop στο οποίο επιλέγεις από τα “ράφια” του ηλεκτρονικού καταστήματος ολόκληρα albums ή μεμονωμένα τραγούδια, τα προσθέτεις στο καλάθι και αφού γίνει η πληρωμή μέσω PayPal τα κάνεις download στον υπολογιστή σου.
Οι τιμές κυμαίνονται στα 1,99€ ανά κομμάτι, ή 11,99€ ανά άλμπουμ (στις παλαιότερες κυκλοφορίες η τιμή είναι 9,99€). Για ποιότητα ήχου δεν ξέρω…
Πριν αγοράσεις κάποιο cd ή κομμάτι έχεις τη δυνατότητα να ακούσεις τα sample των κομματιών.

Μου αρέσει η αισθητική του site με τα ξύλινα ράφια κτλ. απλώς αναρωτιέμαι τι μέλλον έχει μία τέτοια προσπάθεια όταν μπορεί ο οποιοσδήποτε χρήστης να βρει τα ίδια τραγούδια, εξίσου εύκολα σε ποιότητα mp3, δωρεάν. Θα μου φαινόταν πιο λογικό να δίνεται η δυνατότητα στο χρήστη να παραγγέλνει όποια cd (ακόμα καλύτερα αν διέθεταν και βινύλιο) θέλει και να τα παραλαμβάνει στο σπίτι του. Να πληρώνει δηλαδή την ποιότητα που δεν μπορεί να βρει στα mp3.
Έχω την εντύπωση ότι κάτι τέτοιο κάνει ο Κραουνάκης στο δικό του site. Μάλιστα η δουλειά του “Πεθαίνοντας στην Αθήνα - Soundrack” κυκλοφορούσε σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων σε επιλεγμένα καταστήματα (Ιανός κτλ). Η κύρια διάθεση γινόταν μέσω της ιστοσελίδας.

ps: Η εν λόγω σελίδα βεβαίως καταναλώνει τόση ram που αν έχετε παλιό υπολογιστή θα σας πρότεινα να κλείσετε κάθε άλλη εφαρμογή ή καρτέλα πριν την “ανοίξετε”. Αλλιώς παραλύει τελείως

PhotoScream #4 (Easter Holiday)

Καλό Πάσχα, χρόνια πολλά και ό,τι άλλο ξεχνάω!

Επιστρέφω με μία γευστική πρόκληση για τη σαύρα που ακούει στο όνομα μακαρονάδα με θαλασσινά-φάγαμε-και-σκάσαμε.. (εγώ τρώω μόνο γαρίδες, οπότε μύδια στρείδια και λοιπά δεν εμφανίζονται)

Και ενδεικτικά μία γεύση από “πατρίδα”:

Και τα πάθη όπως τα αποτύπωσε ανεξίτηλα στο χαρτί η καλλιτέχνης:

Έχω και μερικές άλλες φωτογραφίες, αλλά δεν ανήκουν στην κατηγορία “Πασχαλινές Διακοπές”, οπότε…

ps: Μπήκα κατά λάθος στο picasa του google (http://picasa.google.com) ενώ είχα στο μυαλό μου το picnik.com. Και στις δύο περιπτώσεις photo editing προέκυψε, αλλά το picasa δεν το είχα καν ξαναχρησιμοποιήσει. Για την ακρίβεια δεν θυμάμαι καν αν το γνωρίζω από κάπου.. Για την ακρίβεια, δεν το χρησιμοποίησα καν.

ps2: Η άχρηστη πληροφορία της εβδομάδας: 15+GB είναι το μέγεθος του torrent που περιέχει όλα τα επεισόδια της σειράς Sherlock Holmes του BBC. Ο σκληρός δίσκος του pc δεν τα χωράει!

Cell Block Tango - Chicago

My favourite part of the musical:

Well, he had it coming…

Αφορμή.

Το παρακάτω βίντεο είναι απόσπασμα από συνέντευξη της Σόνιας, μιας νεαρής λεσβίας στους “Πρωταγωνιστές” του Σ. Θεοδωράκη:

Δύο είναι κυρίως τα σημεία τα οποία θα ήθελα να σχολιάσω..

Πρώτον το καλύτερα να καταλήξεις αμφί γιατί έτσι έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να βρεις παρέα για έξοδο Σάββατο βράδυ. Αυτό είναι αλήθεια. Συμφωνώ με την αιτιολόγηση της άποψης αυτής, διαφωνώ με το “καλύτερα”. Αν μπορούσαμε με κάποιο τρόπο να προσδιορίσουμε τι είναι καλύτερο και τι χειρότερο στον τομέα του σεξουαλικού προσανατολισμού, αν δηλαδή ήταν καθαρά θέμα συνειδητής επιλογής, τότε ενδεχομένως δεν θα υπήρχαν οι ταμπέλες gay, straight, bi, trans κτλ.
Γενικά διαφωνώ με αυτές τις ταμπέλες.
Ένας άντρας ή μία γυναίκα οι οποίοι θεωρούνται ομοφυλόφιλοι δεν σημαίνει ότι δεν έχουν κάνει -ή ότι δεν θα κάνουν- σχέση με άτομο του άλλου φύλου. Για την ακρίβεια μεγάλο ποσοστό ομοφυλόφιλων ατόμων (εδώ δεν διακινδυνεύω να πω “το μεγαλύτερο”) είχαν τουλάχιστον μία ερωτική επαφή με το αντίθετο φύλο. Αυτό φυσικά δεν τους κατατάσσει στην κατηγορία “αμφί”.
Το ίδιο ισχύει και για ένα straight άντρα ή γυναίκα οι οποίοι είχαν ερωτική επαφή με άτομο του ίδιου φύλου, φαινόμενο που επίσης παρατηρείται συχνά. Αυτό δεν τους καθιστά “ομοφυλόφιλους” ή “αμφί”.

Νομίζω τελικά ότι σημασία έχει ποιον ερωτεύεσαι. Άντρες, γυναίκες ή και τα δύο? Ή το ποιον κοιτάς στο δρόμο (αν κοιτάς) και τον/την γδύνεις με τα μάτια σου. Αυτό φυσικά δεν αποκλείει την περίπτωση ένας ομοφυλόφιλος να ερωτευτεί άτομο διαφορετικού φύλου.
Γι’ αυτό το λόγο πιστεύω ότι οι ταμπέλες, όσο χρήσιμες κι αν είναι μερικές φορές, συχνά σε περιορίζουν. Όπως οι περισσότεροι straight νιώθουν τύψεις ή ενοχές επειδή μπορεί να νιώσουν έλξη προς άτομο του ίδιου φύλου, καθώς αυτό πιστεύουν ότι είναι “ανώμαλο” ή ότι θα γίνουν gay, έτσι και πολλοί gay στην προσπάθειά τους να αποδείξουν ότι ο σεξουαλικός τους προσανατολισμός δεν είναι επιλογή, αλλά προδιάθεση αποκλείουν την αντίστοιχη πιθανότητα.

Και η δεύτερη φράση που θα ήθελα να σχολιάσω: “τα κορίτσια παίζουν”
Σχεδόν συμφωνώ με την απάντηση της Σόνιας, όχι πάντα. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που πηγαίνουν με άλλες από περιέργεια ή επειδή θεωρούν ότι το λεσβιακό σεξ είναι πιο τρυφερό, λιγότερο hardcore. Από μία άποψη και αυτό το στερεότυπο είναι σωστό. Η ίδια η γυναικεία φύση είναι λιγότερο κατακτητική από την αντρική, περισσότερο ευαίσθητη. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δύο γυναίκες δεν μπορούν να ερωτευτούν ή ότι ο έρωτάς τους θα είναι υποδεέστερος εξαιτίας της γυναικείας φύσης τους. Ή ότι το λεσβιακό σεξ δεν μπορεί να είναι hardcore.
Τα τελευταία μάλιστα χρόνια έχω την εντύπωση ότι τέτοια “κολλήματα” ξεπερνιούνται.

Παλαιότερα οι λεσβίες στα πλαίσια του φεμινιστικού κινήματος καθώς και στην προσπάθειά τους να απαγκιστρωθούν από την αντίληψη ότι στην πραγματικότητα αυτό που κάθε γυναίκα χρειάζεται είναι το απόλυτο αρσενικό να τις πηδήξει -αντίληψη που παρατηρώ ότι ακόμα υπάρχει- απέκλειαν κατηγορηματικά κάθε φαλλικό στοιχείο κατά την ερωτική τους επαφή. Που και αυτό δείγμα εμπάθειας ήταν τελικά.
Θέλω να πιστεύω ότι τέτοια ταμπού ξεπερνιούνται σταδιακά. Τα dildoes για παράδειγμα δεν ανήκουν πλέον στην κατηγορία των αυστηρά απαγορευμένων sex toys, παρόλο που πολλοί πιστεύουν ότι η χρήση τους επαληθεύει την παραπάνω αντίληψη. (Ένα πολύ ωραίο άρθρο πάνω σε αυτό είχε γράψει η Queerdom).

Στην τελική αυτό που μετράει είναι να περνάς καλά στο κρεβάτι σου, να είσαι με αυτόν/ην που νιώθεις ότι σε γεμίζει ανεξάρτητα από ταμπέλες και χαρακτηρισμούς. Αλλά ανεξάρτητα από τι θα επιλέξεις τελικά, πρέπει να μπορείς, αν χρειαστεί, να κατοχυρώσεις αυτή τη σχέση.
Και στην ερώτηση “και τι με νοιάζει που είσαι gay? Εγώ σου λεώ τι κάνω στο κρεβάτι μου” πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι αφενός ομοφυλόφιλος δεν σημαίνει μόνο “κάνω σεξ με άτομα του ίδιου φύλου” και αφετέρου ότι αφού δε σε νοιάζει τότε γιατί δεν κατοχυρώνεις και νομικά μία σχέση που προφανώς θεωρείς ισότιμη με τη δική σου?

Σαν γραμματόσημο σε φάκελο.

Ας πούμε newsletter:

Την Παρασκευή 18/4 έγινε στο Nosotros η εκδήλωση-συζήτηση με θέμα “LGBT θεσμικά και πολιτικά δικαιώματα” στα πλαίσια των προφεστιβαλικών εκδηλώσεων του Athens Pride 2008 με τη συμμετοχή -όπως και την προηγούμενη φορά- αρκετού κόσμου και φυσικά εκπροσώπων κομμάτων. Τόσα “θα” είχα να ακούσω από τον προεκλογικό Σεπτέμβρη!
Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το πόσες ενδιαφέρουσες γνωριμίες μπορείς να κάνεις μέσω τόσο ενδιαφέρουσων εκδηλώσεων. Πρέπει να παραδεχτώ (not without remorse) ότι εξαιτίας αυτού και παρόλο το ενδιαφέρον μου δεν παρακολούθησα καμία από τις -υποθέτω- τόσο ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

Και μιας και έπεσε τόσο ενδιαφέρον, στις 21 Μαίου αρχίζει το 2ο Athens Gay & Lesbian Film Festival στο Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων), το οποίο θα διαρκέσει μέχρι τις 25/5.

Και εικαστική έκθεση στα πλαίσια του Athens Pride με τίτλο “Ιστορία μου, Αμαρτία μου…” και επεξήγηση

Μια Οπτική Εξιστόρηση της Λεσβιακής, Γκέι, Αμφί & Τρανς (LGBT) Ζωής και του Ακτιβισμού στην Ελλάδα μέσα από Ντοκουμέντα, Φωτογραφίες και Υλικό Εποχής

Επιμελήτρια έκθεσης η Andrea Gilbert, χώρος Spilioti Projects (bacaro), Σοφοκλέους 1, Αθήνα, Ημερομηνίες 28/5-12/6. Συγκέντρωση εξαιρετικά σπάνιου αρχειακού υλικού και για περισσότερες πληροφορίες εδώ!

Και μετά το ευχάριστο μουσικό διάλειμμα, έφτασε η των ανόητων ερωτήσεων συνέχεια:

1ον: Γίνεται να διαμαρτυρηθώ στο γείτονα επειδή το ασύρματο internet που του κλέβω δεν έχει καλό σήμα σε όλα τα σημεία του σπιτιού? Ή πως γίνεται να τον ενημερώσω με τρόπο ότι ήρθε η ώρα να αναβαθμίσει την ταχύτητά του τουλάχιστον στα 6Mbps γιατί τα torrents σέρνονται? Ή να του πω ότι γενικά είναι τελείως μαλάκας?

2ον: Γιατί παρασκευάσματα όπως αυτό το μπλε κατάπλασμα σαν τσίχλα που προορίζεται για να κολάς πράγματα στον τοίχο ξεκολάει? Χωρίς να με ενημερώσει πρώτα, εννοώ! Πού μπορώ να διαμαρτυρηθώ?

3ον: Γιατί ο ΟΣΕ δεν πάει πλέον μέχρι τη Χαλκίδα, αλλά σταματάει Οινόη? Τουλάχιστον προνόησαν και επιστράτευσαν λεωφορείο για τη συνέχεια, ευτυχώς όχι της ΕΛΒΟ! Όχι, ‘ντάξει, δεν παραπονιέμαι, το ταξίδι μια χαρά άνετο ήταν. (ΣτΜ: Εισιτήρια για Χαλκίδα και ενδιάμεσους σταθμούς ΔΕΝ βγάζεις από τα ταμεία με την τεράστια ουρά και τα διαστημικά νούμερο αναμονής. Αλλά από τα άλλα. Αυτό βεβαίως το μαθαίνεις αφού περιμένεις 2 ώρες και χάσεις -στην καλύτερη- 1 τρένο )

4ον: Γιατί το @#@!$%## WordPress, παρόλη την αναβάθμιση που έγινε, εξακολουθεί να μου εξαφανίζει την παραγραφοποίηση όταν αλλάζω από visual σε html και το αντίστροφο? Σκέφτομαι σοβαρά να μετακομίσω στο baywords, έτσι για να το παίξω εναλλακτική, αλλά υποψιάζομαι ότι κι εκεί θα έχω ακριβώς το ίδιο πρόβλημα. Επίσης, έχω σιχαθεί τις μετακομίσεις. Ηλεκτρονικές και μη.

5ον: Γιατί (γιατί) οι γυναίκες συμπεριφερόμαστε τόσο μαλακισμένα εκνευριστικά χαζά όταν θέλουμε? Ποιος έξυπνος είπε ότι κανείς δεν καταλαβαίνει καλύτερα μια γυναίκα, εκτός από μία άλλη γυναίκα? Ψεύδεται ασυστόλως! (αναφέρομαι στη συμπεριφορά προφανώς).

Παρατηρώ ότι έχω πέσει σε πολύ χαμηλό επίπεδο.

Και πάρε κι αυτό γιατί είμαι πολύ κακός άνθρωπος!

2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Φοιτητών ΗΜΜΥ — 18-19/4/2008

Το διήμερο 18-19/4 διοργανώνεται για δεύτερη συνεχή χρονιά το πανελλήνιο συνέδριο φοιτητών ΗΜΜΥ υπό την αιγίδα της ΣΗΜΜΥ του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, του ΕΠΙΣΕΥ, του ΙΕΕΕ και της ΕΕΤΤ με θέμα “Τεχνολογικές Προκλήσεις του Μέλλοντος”.

Quote από το site του συνεδρίου:

Η τεχνολογική πρόοδος των τελευταίων ετών έχει καταστήσει το αντικείμενο του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Μηχανικού Υπολογιστών ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο πεδίο έρευνας και εφαρμογών. Οι σημαντικές εξελίξεις στο χώρο υπαγορεύουν τη διαρκή επιμόρφωση και ενημέρωση, ειδικά των νέων μηχανικών, στις τεχνολογικές καινοτομίες. Για την πραγματοποίηση αυτού του στόχου είναι αναγκαία η συμμετοχή τους σε αξιόλογες εκπαιδευτικές και ερευνητικές δραστηριότητες, καθώς η έρευνα δε γεφυρώνει απλά το χάσμα μεταξύ γνώσης και εμπειρίας, αλλά θέτει και τις βάσεις για τη μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση.

Το Πανελλήνιο Συνέδριο Φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (Σ.Φ.Η.Μ.Μ.Υ.) είναι η προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ετήσιου φοιτητικού συνεδρίου πάνω στο γνωστικό πεδίο του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού.

To πρόγραμμα του συνεδρίου και εγγραφή.

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο “Θέατρον” του Ελληνικού Κόσμου, Πειραιώς 254, Ταύρος.
Περισσότερες πληροφορίες στο site του συνεδρίου: http://sfhmmy.ntua.gr

Οι 5 εντολές και το υστερόγραφο.

“Και πάλι μετακόμιση” θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του ποστ αλλά το έχω ξαναχρησιμοποιήσει. 

Ηθικό δίδαγμα Νο1 των τελευταίων ημερών: Σε περίπτωση μετακόμισης δεν χάνεις ώρες ατέλειωτες πακετάροντας και ευθυγραμμίζοντας τα βιβλία μέσα στις κούτες γιατί στη μεταφορά ανακατεύονται. Βεβαίως η περίπτωση μου εμπίπτει στην κατηγορία του “απελπιστικά τελειομανή σε σημείο αηδίας”, οπότε τα βιβλία έπρεπε να μπουν σε σειρά μεγέθους και οποιαδήποτε κενά μεταξύ τους να καλυφθούν. Τα πολύτιμα cds μου τυλίχτηκαν με τη δέουσα προσοχή σε πλαστικό με φουσκάλες, το ίδιο και η κιθάρα και λοιπά εύθραυστα αντικείμενα.

Ηθικό δίδαγμα Νο2: Οι φουσκάλες αέρα από τα πλαστικά μεταφοράς κυκλοφορούν παντού ανάμεσά μας και είναι εξαιρετικά εθιστικές στο σπάσιμο. Αν ενδώσετε όμως στον πειρασμό δεν θα μείνει τίποτα άθικτο κατά την μεταφορά..

Ηθικό δίδαγμα Νο3: Αν έχετε κάποιο μουσικό όργανο ποτέ μα ποτέ μην το αφήνετε στα χέρια κάθε ανίδεου μεταφορέα.

Ηθικό δίδαγμα Νο4: Ποτέ μα ποτέ μη βάζετε αντικείμενα όπως εκτυπωτές ή πολυμηχανήματα σε κούτες μαζί με άλλα πράγματα γιατί καταλήγουν ανάποδα..Με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 

Ηθικό δίδαγμα Νο5 (γενικής χρήσεως): Μην προτιμάτε ταξί με οδηγό που ακούει φανατικά heavy, death και δεν ξέρω τι, metal. Ή θα φτάσετε αστραπή στον προορισμό σας, ή δεν θα φτάσετε καθόλου. 

Αμήν.

ps: Αναζήτηση google “πολύ σεξ λεσβίες” καταλήγει εδώ. Αυτό σημαίνει:
α) Ότι το blog κατακλύζεται από λεσβίες που κάνουν σεξ ασύστολα
β) Ότι η γράφουσα έχει ξεπεράσει κάθε όριο καθωσπρεπισμού και παράγει πορνογραφήματα
γ) Ότι υπάρχουν ακόμα σεξουαλικά ενεργοί άντρες που ονειρεύονται ξανθιές γκόμενες με γόβα στιλέτο να γλύφονται, ζητώντας απεγνωσμένα κάποιο βαρβάτο αρσενικό να τις πηδήξει για να “ισιώσουν”. Ευτυχώς, πάνω που είχα αρχίσει να πιστεύω ότι οι πραγματικοί άντρες εκλείπουν. 

My dream is to fly over the rainbow, so high…(Rise Up)

Έχω ένα σχετικό κόλλημα με το συγκεκριμένο κομμάτι..

Συζήτηση εν όψει φοιτητικών εκλογών..

Επειδή η παρακάτω συζήτηση μεταξύ εμού και του φίλτατου tartoufo έγινε αρχικά μέσω msn σε greeklish και μετατράπηκε εκ των υστέρων σε ελληνικούς χαρακτήρες, παρακαλώ παραβλέψτε τυχόν ορθογραφικά λάθη. Επίσης η ροή της συζήτησης είναι κάπως κουραστική για όσους δεν έχουν “καεί” στο msn.
Παρόλα αυτά, give it a shot.

 

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

γεια

Ο χρήστης TheSparrowλέει:

hello

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

πως πάει?

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

προεκλογικός πυρετός φαντάζομαι.. ;p

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

laughing out loud

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

bsk είναι λίγο σαπίλα η φάση με τις εκλογές

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

περίεργο..

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

Είναι θετικό για την εικόνα του εν λόγω πολιτικού το να μιλάει στο κινητό ή να παίζει την πίπα herb καθόλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, με εξαίρεση φυσικά την ώρα που πήρε αυτός το λόγο? Εν τω μεταξύ μου δίνει την εντύπωση ότι βαριέται που αναπνέει.

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

gt περίεργο?

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

(laughing out loud για το quote :P)

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

gt νόμιζα ότι σου άρεσαν οι συλλογικές διαδικασίες

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

ναι, το έθεσα ευγενικά

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

ήθελα να πω “να την παίζει όλη την ώρα” αλλα wtf

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

έχουμε και ένα επίπεδο

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

τους απεχθάνομαι όλους

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

απτον καραμανλή μέχρι τον τσίπρα

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

laughing out loud

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

καλές είναι οι συλλογικές διαδικασίες

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

αλλα να έχουν ξεκάθαρο χαρακτήρα

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

όχι όπως αυτός των εκλογών

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν (το θέτω και πάλι ευγενικά) καθόλου οι συγκεκριμένες διαδικασίες

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

γι αυτό και δν θα πάω να ψηφίσω

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

xm

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

κοίτα

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

γενικά οι συλλογικές διαδικασίες (βλ συνελεύσεις) επιτελούν ένα ρολο για το foititko συνδικαλισμό

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

κι αυτό δεν χωράει και πολύ αμφισβήτηση

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

*πολύ

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

κι εκεί είναι που πραγματικά μπορείς να βάλεις τω stigma σου

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

και ως συλλογικότητα και ως άτομο

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

τώρα οι εκλογές

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

έχουν και τι μορφή πανηγυριού

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

δεν ξέρω αν έχεις άλλη άποψη

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

για τις συνελεύσεις

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

καταρχήν δεν έχω πατήσει σε άλλη συνέλευση πέραν αυτής του έτους μας

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

οι συνελεύσεις έτους δεν γίνονται με τους ορους τις gs

Ο χρήστης ταρτούφο λέει:

(γενικής συνέλευσης)

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

τo ξέρω

Ο χρήστης TheSparrow  λέει:

και γενικά επειδή με κουράζει το όλο κλίμα

Γραφή Τυφλού

Αυτός που χάθηκε ανεξήγητα
ένα απόγευμα
(ίσως και να τον πήραν)
είχε αφήσει στο τραπέζι της κουζίνας
τα μάλλινα γάντια του

σα δυο κομμένα χέρια

αναίμακτα
αδιαμαρτύρητα
γαλήνια
ή μάλλον σαν τα ίδια του τα χέρια
μιας πανάρχαιας υπομονής.

Εκεί, ανάμεσα στα χαλαρά,
μάλλινα δάχτυλα,
βάζουμε πότε πότε μια φέτα ψωμί
ένα λουλούδι ή το ποτήρι
του κρασιού μας,
ξέροντας καθησυχαστικά

ότι στα γάντια τουλάχιστον
δεν μπαίνουν ποτέ χειροπέδες.

Γραφή Τυφλού, Γιάννης Ρίτσος

Από την εξαιρετική πρωτοβουλία, δεν ξέρω ποιανού, να κάνει αφιέρωμα στην πολιτική ποίηση με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης, σε σταθμούς του μετρό. Έμεινα και το κοίταζα στη μέση του σταθμού. Δε φαντάστηκα ότι 5-6 στίχοι θα μπορούσαν να έχουν τέτοια επίδραση πάνω μου..
“Στα γάντια τουλάχιστον δεν μπαίνουν ποτέ χειροπέδες”..ανατριχιαστικό.