Σκατά μέρα η σημερινή.
Μπορείτε να με καταλάβετε μόνο αν και η δική σας ήταν έτσι. Σκατά.
Είμαι μόνη μου και κάνει και κωλόκρυο. Μπορεί να είμαι και άρρωστη. -”Να τρως φρούτα και λαχανικά”.
-“Ναι, μαμά”
Έλλειψη προσανατολισμού. Δεν έχει βγει GPS στα μέτρα μου και υφίσταμαι τις συνέπειες.
Έπρεπε να σου έχω μιλήσει στο σταθμό, φοβήθηκα όμως τα ειρωνικά βλέματα.
Βλέπεις μερικά πράγματα δεν έχουν γίνει -και δεν θα γίνουν- αποδεκτά από τους passengers στο μετρό.
Αλλά μήπως εγώ έχω αποδεχτεί τον εαυτό μου?
Το Θησείο ήταν υπερβολικά ήσυχο το μεσημέρι. Ακόμα και η καφετέρια ήταν άδεια.
Τίποτα το ενδιαφέρον όμως.
Το Σαββατοκύριακο θα θέλω να εξαφανιστώ, ο καιρός προβλέπεται θυελλώδης.
Και θα το κάνω, προσφέρεται κανείς?
ΥΓ: Αν η δική σας μέρα δεν έμοιαζε με τη δική μου, δεν θέλω να το ξέρω.
Απ’ τις λίγες φορές που αξίζει να αγοράσεις cd (στα 17,9€ στο Fnac).
Τη Ρίτα Αντωνοπούλου ίσως τη θυμάστε από τη συνεργασία της με το Σταμάτη Κραουνάκη (βλ. το πρόσφατο “Πεθαίνοντας στην Αθήνα”), ίσως πάλι την ακούσατε φέτος στις συναυλίες με το Θ. Μικρούτσικο, Γ. Κούτρα κτλ.
Προσωπικά μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η φωνή και η άρθρωσή της στο “Πεθαίνοντας στην Αθήνα”. Γι’ αυτό και αγόρασα το συγκεκριμένο cd, με αρκετή επιφύλαξη είναι η αλήθεια δεδομένου ότι τα τραγούδια είναι ήδη γνωστά και έχουν σημαδευτεί από τις αρχικές ερμηνείες. Αλλά εκεί ακριβώς είναι που η Ρ.Α. κάνει τη διαφορά! Δική της ερμηνεία -βοηθάει και η ορχήστρα- που δε σε ωθεί σε συγκρίσεις…
Μου άρεσε επίσης πολύ η διακριτική ενορχήστρωση με την Καμεράτα και το Μυράτ να δίνουν ρέστα.
Συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Playlist: 1. Άννα μην κλαις
2. Καραντί
3. Θέατρο Σκιών
4. A bord de l’ “Aspasia”
5. Ελένη
6. Μια πίστα από φώσφορο
7. Μοναξιά…χιλιάδες φύλλα
8. Σιντάρτα
9. Μικρή μου μωβ βεντάλια
10. Αντίστροφη μέτρηση
11. Κύματα
12. Θεσσαλονίκη
13. Ο τόπος έχει αλλάξει
14. Φεύγω και μη με περιμένεις
ΥΓ: Από σήμερα θα τη δείτε στη Σφεντόνα και για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων μαζί με Μητσιά, Μικρούτσικο, Κούτρα.
(σημείωση: τα παράσιτα που ακούγονται στο παραπάνω απόσπασμα δεν οφείλονται σε σφάλμα του voice recorder, ή των ηχείων σας ή σε ηθελημένη παραμόρφωση. Είναι καταγραφή του ήχου από τα ηχεία του εν λόγω Turbo-x σήμερα το πρωί και δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία από εμένα ή οποιονδήποτε άλλον.)
Αυτά προς το παρόν, θα δούμε τι θα μας πουν τηλεφωνικά σήμερα. Και η παράσταση συνεχίζεται…
Σε λίγες ημέρες, και με τη συγκατάθεση της φίλης μου, θα δημοσιεύσω μία ιστορία καθημερινής τρέλας, έτσι, για να προστεθεί κι αυτή στη λίστα των δυσαρεστημένων και έξαλλων πελατών που πέταξαν τα λεφτά τους σε ελαττωματικό προιόν και το service τους δουλεύει κανονικά.
Αυτή τη φορά αφορά τα laptop της σειράς turbo-x που συναρμολογεί και πουλάει η αλυσίδα Πλαίσιο.
Απλά μαθηματικά…
Όχι, δεν δημοσιεύω τα παραπάνω (μόνο) επειδή είμαι ψώνιο, απλώς μου κάνει εντύπωση το πόσο εύκολα ανταμοίβονται οι βαθμοί του σχολείου -ή της σχολής, ανάλογα. Για να βγάλει δηλαδή κάποιος συμμαθητής μου 1000€ έπρεπε να δουλεύει όλο το καλοκαίρι, τη στιγμή που εγώ ξυνόμουν (όλο το καλοκαίρι)!
Το κορυφαίο πάντως έγινε στην εκδήλωση της Eurobank EFG - “η μεγάλη στιγμή για την παιδεία”, για την τσέπη μας κτλ- όπου υποτίθεται ότι το σχολείο από το οποίο αποφοίτησα θα βραβευόταν με έναν Η/Υ και μία τιμητική πλακέτα: Read the rest of this entry »
Στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε ορισμένα από τα ωραιότερα στέκια της πρωτεύουσας, ιδανικά για βροχερές μέρες παρέα με ζεστό ρόφημα σοκολάτας. Από το Αθηνόραμα με αγάπη…
Η αλήθεια του καθένα μετερίζι και σταθμός
γιατί αυτό έχει θελήσει ή γιατί δε θα τολμήσει
δεν μπορεί να κάνει αλλιώς
Η αλήθεια του καθένα είναι η μόνη διαδρομή και
κυλάει σαν τα τρένα σε δυο ράγες μια γραμμή
κι εγώ μόνη μες στο πλήθος τις αλήθειες μας κοιτώ
πως παλεύουν να βρεθούνε
αλλά δεν το ομολογούνε
μοναχά για ένα χορό
Η αλήθεια του καθένα είναι η ίδια του η ζωή
η μεγάλη μοναξιά του είναι η βασίλισσα του
κι ό,τι του προστάζει αυτή
Ακούστε το:
>>Edit2: Μετά από σχετική απαίτηση κι επειδή όντως το παραπάνω κολλάει (εκνευριστικά πολύ) στο buffering, ορίστε ένα download link!
Edit: Το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη, “Όνειρο ήτανε”, προστέθηκε στη σελίδα Guitar Tabs.
Περιμένοντας το τρένο στην Ομόνοια, το μάτι μου έπεσε στο εξώφυλλο του περιοδικού RAM αυτού του μήνα:
“Το απόλυτο εγχειρίδιο - Φτιάξτε τα δικά σας blog…”
Και αρχίζω να αναρωτιέμαι…Μήπως τα μπλογκ παραείναι στη μόδα? Τι νόημα έχει να διατηρεί ένας χρήστης πχ. 10 blogs? (το έχω δει αυτό). Τόσο πολύπλευρη προσωπικότητα είναι πια που δεν μπορεί να περιοριστεί έστω σε 3-4?
Δε λέω, σε ορισμένες περιπτώσεις η δημιουργία μπλογκ γίνεται σχεδόν εκβιαστικά! Πχ, η Microsoft (ποια άλλη?) σε υποχρεώνει να δημιουργήσεις χώρο στο live spaces για να έχεις λίστα φίλων στο MSN live messenger!
Το αποτέλεσμα όλης αυτής της διαδικασίας είναι αμέτρητα blogs από τα οποία πολλά ανήκουν στον ίδιο χρήστη και δεν έχουν ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Θα μου πεις, το δικό σου έχει?
Για μένα ναι! Αναγνωρίζω το δικαίωμα κάθε χρήστη του διαδικτύου να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο (including me ) -εξάλλου δωρεάν είναι. Ίσως μάλιστα να είναι και ο μοναδικός τόσο ευέλικτος και εύχρηστος τρόπος έκφρασης.
Αλλά μήπως το έχουμε παρακάνει?
No Comments » | 
None, ΕΛΛΗΝΙΚΑ | Tagged: shit | 
Permalink
Posted by TheSparrow
-> 
+ 1000€
) -εξάλλου δωρεάν είναι. Ίσως μάλιστα να είναι και ο μοναδικός τόσο ευέλικτος και εύχρηστος τρόπος έκφρασης.
